اسراف نکنیم

اسراف نکنیم

امام صادق علیه السلام مشاهده کرد میوه ای را نیم خورده از خانه بیرون انداخته اند، خشمگین شد و فرمود: اگر شما سیر هستید خیلی از مردم گرسنه اند خوب بود آنرا به نیازمندیش می دادید. (مجموعة الاخبار، باب 171، حدیث)

از مهمترین عوامل هدایت و رستگاری، اعتدال و رعایت حدود الهی ست و اسراف درست نقطه ی مقابل آن است. اسراف به معنای تجاوز از حد و زیاده روی کردن، و عملی مخالف ساده زیستی و راهی برای گستردن دام های شیطان است. خداوند در سوره اعراف می فرماید: «کلوا واشربوا ولاتسرفوا انه لایحب المسرفین » بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست ندارد.

ما در این نوشتار به بررسی اجمالی این رذیله ی اخلاقی می پردازیم:

اسراف در روایات:

درباب مذمت اسراف احادیث فراوانی وارد شده که ما در اینجا به ذکر چند مورد بسنده میکنیم:

1ـ امام علی (علیه السلام) فرمود: از برترین شرافتها، خود داری از زیاده روی و اسراف است. «غررالحکم، ص 370»

2ـ امام علی (علیه السلام) فرمود: از نشانههای جوانمردی آن است که میانهروی کنی و از زیادهروی پرهیز نمایی. «غررالحکم، ص 376»

3ـ رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) از کنار سعد در حالی که وضو میگرفت، گذشت و فرمود: ای سعد! این چه اسرافی است؟ عرض کرد: آیا در وضو گرفتن هم اسراف وجود دارد؟ حضرت فرمود: آری، هرچند کنار چشمه ای جاری باشی. «تفسیر صافی، ص 283»

4ـ امام علی (علیه السلام) فرمود: بخششهای بی جا (از مال و ثروت) زیاده روی و اسراف است و آن مال بخشنده اش را در دنیا رفعت می دهد و در آخرت به زیر میکشد (خوار و ذلیل میکند). «نهج البلاغه، خطبه 126»