توجیه گناه خطری در کمین انسان

توجیه گناه خطری در کمین انسان

وسوسههاییکه باعث میگردد، انسان مرتکب گناه شود، بر دو قسم است:

1- گاهی وسوسۀ مستقیم شیطان است؛ که گناه را آنچنان شیرین برای انسان جلوه میدهد، که او را به انجام دادن گناهانی نظیر غیبت، تهمت، شایعه پراکنی، چشمچرانی، دزدی و آزار و اذیت دیگران، و... وادار میسازد.

2- گاهی وسوسۀ خنّاس است؛ یعنی شیطان، انسان را به انجام معصیتی امر میکند، ولی در عینحال، توجیه خود را ضمیمۀ آن گناه نیز میکند. که تکاتی در این زمینه قابل تامل است:

الف: خطر بیشتر
خطر این قسم دوم از وسوسه، بهدلیل وجود توجیه، بسیار بیشتر از قسم اول است. زیرا انسان توجیهگر، خود را گناهکار نمیبیند که به فکر توبه بیفتد و تصمیم به جبران گناهان خویش بگیرد. و لذا چنان در سراشیبی سقوط، قرار میگیرد تا به هلاکت برسد.

ب: گناه را به نیت ثواب انجام دادن
گاهی اوقات، خطر توجیه گناه، تا حدیاستکه باعث میگردد انسان، آن عمل، را حتی به نیت ثواب و قرب به خدا، هم انجام دهد. قرآن کریم اینگونه افراد را ورشکستهترین افراد میداند:

«قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرینَ أَعْمالاً، الَّذینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً»،[کهف 104-103]؛ «بگو: آیا شما را از زیانکارترین مردم آگاه گردانم؟ آنان کسانى اند که کوشش شان در زندگى دنیا به هدر رفته و خود مى پندارند که کار خوب انجام مى دهند.»