جزیره ى خضراء

مرحوم علامه مجلسى قدس سره در بحارالانوار (ج 52، ص 159) مى نویسند:

رساله اى یافتم مشهور به داستان جزیره ى خضراء . . . و چون آن را در کتاب هاى روایى ندیدم، عین آن را در فصل جداگانه اى آوردم .
یابنده ى آن متن مى گوید: در آن متن چنین آمده است:
من (فضل بن یحیى کوفى) در سال 699 ه . ق . در کربلا از دو نفر، داستانى شنیدم . آن ها داستان را، از زین الدین على بن فاضل مازندرانى، نقل مى کردند . داستان مربوط به جزیره ى خضرا در دریاى سفید بود . مشتاق شدم داستان را از خود على بن فاضل بشنوم . به همین دلیل به حله رفتم و در خانه ى سید فخرالدین، با على بن فاضل ملاقات کردم و اصل داستان را جویا شدم .

او، داستان را در حضور عده اى از دانشمندان حله و نواحى آن چنین بازگو کرد: سال ها در دمشق نزد شیخ عبدالرحیم حنفى و شیخ زین الدین على مغربى اندلسى تحصیل مى کردم . روزى شیخ مغربى عزم سفر به مصر کرد . من و عده اى از شاگردان با او همراه شدیم . به قاهره رسیدیم . استاد مدتى در الازهر به تدریس پرداخت، تا این که نامه اى از اندلس آمد که خبر از بیمارى پدر استاد مى داد . استاد عزم اندلس کرد . من و برخى از شاگردان با او همراه شدیم .