جلوههایی از صبر عجیب اباعبدالله در عاشورا

جلوههایی از صبر عجیب اباعبدالله در عاشورا

در این بخش جلوههایی از صبر عجیب اباعبدالله الحسین(ع) را ذکر

میکنیم که صبرِِ گسترده حسین(ع) بیانگر ایمان وصفناپذیر آن

حضرت(ع) است.امام حسین(ع) میفرماید: هر جا حقی بر گردن

تو لازم میافتد اگر آن را خوش نداشتی، بر ناخوشی، شکیبا باش و

در هر چه که هوای نفس تو دوست دارد و تو را بدان میخواند نیز

شکیب بورز.آن حضرت(ع) در روز عاشورا به یارانش فرمود: گواهی

میدهم که شهادتِ شما امضا شده است. پس از خدا پروا کنید و

شکیبا باشید.

دعوت فرزندش علی اکبر(ع) به شکیبایی

امام صادق از امام باقر از امام زین العابدین(ع) نقل میکنند که: چون

علی اکبر برای مبارزه به سوی لشکر عمرسعد رفت امام حسین(ع)

چشمش گریان شد و گفت: «خدایا! تو بر آن گواه باش که فرزند پیامبرت

و شبیهترین مردم به او در شکل و خو، به سوی آنان بیرون شد».

علی اکبر، شروع به رجز خوانی کرد و گفت: من، علی بن حسین

بن علی ام. ما و آل خدا به پیامبر (ص) سزاوارتریم. آیا نمیبینید که

چگونه از پدرم حمایت می کنم؟

آنگاه ده تن از دشمنان را کشت. سپس به نزد پدرش بازگشت و

گفت:ای پدر، عطش!