خلاصه ای از زندگی نامه حضرت ابالفضل العباس(ع)

خلاصه ای از زندگی نامه حضرت ابالفضل العباس(ع)

درسال 26 هجری قمری، حضرت عباس (ع) پایه عرصه گیتی نهاد. مادر گرامیش فاطمه،دخت حزام بن خالد بن ربیعه بن عامر کلبی و کنیه اش (ام البنین) بود.
چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، که امیرالمومنین از برادرش عقیل،که به اصل و نسب قبایل آگاه بود، درخواست کرد زنی را از دودمانی شجاع برایاو خواستگاری کند و عقیل، فاطمه کلابیه (ام البنین) را برای آن حضرتخواستگاری کرد و ازدواج صورت گرفت.

امیرالمومنین (ع) از این بانوی گرامی، صاحب چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد.
عباس (ع) ازبرادران دیگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خویش، حسین(ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار کردند.
ارادت قلبی ام البنین (س) به خاندان پیامبر (ص) آنقدر بود که امام حسین(ع) را از فرزندان خود بیشتر دوست می داشت؛ بطوری که وقتی به این بانویگرامی خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسین (ع) باخبرسازید و چون خبر شهادت امام حسین (ع) به او داده شد، فرمود رگهای قلبمگسسته شد، اولادم و هر چه زیر این آسمان کبود است، فدای امام حسین (ع).

دوران کودکی حضرت ابوالفضل العباس (ع):

درروزهاى کودکى عباس، پدر گرانقدرش چون آیینه معرفت، ایمان، دانایى و کمالدر مقابل او قرار داشت و گفتار الهى و رفتار آسمانى اش بر وى تاثیرمى نهاد. او از دانش و بینش على(ع) بهره مى برد. حضرت در باره تکامل وپویایى فرزندش فرمود: ان ولدى العباس زق العلم زقا; همانا فرزندم عباس درکودکى علم آموخت و به سان نوزاد کبوتر، که از مادرش آب و غذا مى گیرد، ازمن معارف فرا گرفت.